იოგა

warning: Creating default object from empty value in /home/selfge/self-discovery.ge/modules/taxonomy/taxonomy.pages.inc on line 34.

ნიშნავს თუ არა იოგა და მედიტაცია ყველა რელიგიგიაზე უარის თქმას?

შეკითხვა: ნიშნავს თუ არა იოგა და მედიტაცია ყველა რელიგიგიაზე უარის თქმას?

შრი ჩინმოი: მედიტაცია არ ეწინააღმდეგება რომელიმე რელიგიას. რელიგიას არეფერი აქვს სათქმელი მედიტაციის წინააღმდეგ, რადგან ჭეშმარიტი რელიგია - ეს ღვთის შეცნობაა. ჩემ მოწაფეებს შორის არიან კათოლიკები, პროტესტანტები და იუდეველები. ნამდვილი მისწრაფებული, რომელმაც სულიერების და იოგის გზას დაადგა, ყოველგვარი პრობლემების გარეშე დარჩენა შეუძლია თავის რელიგიაში. მე არ ვთხოვ ჩემ მოწაფეებს რელიგიაზე უარის თქმას. ნამდვილი იოგა არ მოითხოვს რომელიმე რელიგიაზე უარის თქმას. თუ მოწაფეები რჩებიან საკუთარ რელიგიაში და სულიერი ცხოვრების პრაქტიკას მისდევენ, მათ შეუძლიათ სწრაფზე სწრაფად ირბინონ მიზნისაკენ. მათი საკუთარი რელიგია მუდმივად მათ არწმუნებს იმაში თუ, რას აკეთებენ.

ფიზიკურ გამოვლინებაში თითოეული რელიგია სახლივითაა. თქვენ გიწევთ რომელიმე სახლში ცხოვრება? თქვენ ქუჩაში ვერ დარჩებით, რადგანაც თქვენ შეიძლება არ ჭირდებოდეთ სამყაროს ან სამყარო შეიძლება არამემეგობრული იყოს თქვენს მიმართ. მაგრამ მოდის დრო, თქვენი ცნობიერება ფართოვდება და მთელი სამყარო თქვენი სახლი ხდება. და მაშინ აღარ გზღუდავენ გარკვეული სახლების ჩარჩოები. თქვენ ღებულუბთ ყველა რელიგიას, და ამავე დროს, გადიხართ რელიგიის საზღვრებიდან. და აღწევთ შეგნებულ ერთიანობას ღმერთთან. თითოეული რელიგია მდინარესავითაა, მაგრამ როდესაც მდინარე ჩაედინება ოკეანეში, მდინარის როლი ამით მთავრდება. ამ დროს მდინარე გრძნობს, რომ ის თავად ოკეანე გახდა, გახდა ერთიანი თავის საწყისთან. ასე რომ, რელიგია მდინარესავითაა, ღვთის შეცნობა კი ოკეანესავითაა.

თუ რომელიმე რელიგიას მისდევთ, თქვენ მიდიხართ თქვენი დანიშნულების ადგილისაკენ. მაგრამ თუ გსურთ უმაღლესი, აბსოლუტური ჭეშმარიტების მიღწევა, მაშინ თქვენთქვის აუცილებელია კონცენტრაცია, მედიტაცია და ჭვრეტა. ეს არ ნიშნავს იმას, რომ არ ივლით ეკლესიაში ან სინაგოგაში. არა! მაგრამ ღრმად გულში თქვენ უნდა გრძნობდეთ შინაგან საჭიროებას გაიქცეთ თქვენი მიზნისაკენ სწრაფად, უფრო სწრაფად, ძალიან სწრაფად. ეს კი იმას ნიშნავშს, რომ თქვენ უდა მისდევდეთ სულიერი ცხოვრების პრაქტიკას, თვითდისციპლინის და მედიტაციის ცხოვრებას.

თუ იოგის პრაქტიკისას, თქვენ სურვილი გაგიჩნდებათ დატოვოთ თქვენი რელიგია, ამაში არაფერია ცუდი. რადგანაც თქვენი მიზანია - შეიცნოთ ღმერთი, რომელიც განასახიერებს ყველა რელიგიას და ამავე დროს, რელიგიებზე მაღლა დგას. იოგა მოიცავს ყველა რელიგიას და მიდის რელიგიების საზღვრებს მიღმა. იოგას მივყავართ ღმერთთან შეგნებულ ერთიანობისაკენ. როდესაც თქვენ ერთიანი ხართ ღმერთთან, თქვენ ერთიანი ხართ ყველაფერთან. ამიტომაც უსასრულო სინათლის და ჭეშმარიტების მაძიებლებს შეუძლიათ, თუ უნდათ, გასცდნენ რელიგიური ბარიერებს. თუ მათ სურთ მხოლოდ  სინათლის, ჭეშმარიტების, სიმშვიდისა და ნეტარების რამოდენიმე გაელვება, მათ შეუძლიათ დარჩნენ საკუთარ რელიგიებში. მაგრამ თუ მათ უმაღლესი ჭეშმარიტება, ღვთის შეცნობა სჭირდებათ, მაშინ ამათმა შეგნებულად უნდა გასცდენ რელიგიას.

შრი ჩინმოის წიგნიდან "ღრმად შენაგანში: შინაგანი ცხოვრების ფილოსოფია"

 

* * *

შეკითხვა: მინდა ვიცოდე, არის თუ არა იოგა სხვა ინდური რელიგიის ნაწილი, ან ეს თავისთავად რელიგიაა?

შრი ჩინმოი: იოგა არ არის რელიგია. იოგა სცილდება ყველა რელიგიის საზღვრებს. ის უსასრულოდ უფრო ღრმაა, ვიდრე რელიგია. იოგა ეს ცოცხალი სუნთქვაა, რომელიც გვაგრძნობინებს რომ ღმერთი ჩვენს შიგნითაა, ჩვენგანაა და ჩვენთვისაა. იოგა ეს ღმერთთან პირდაპირი კავშირია. სწორედ ღმერთთან კავშირს გვასწავლის იოგა. და ამავე დროს , ეს ჩვენი შინაგანი სულიერი ცხოვრების ენაა. ეხლა მე ინგლისურად ვლაპარაკობ, რათა გადმოგცეთ ჩემი გრძნობები, აზრები და იდეები. ამის მსგავსად, თუ მოვინდომებ ღმერთთან საუბარს, მაშინ ენას, რომელიც ამისთვისაა საჭირო, იოგა ჰქვია.

 

<<< გვერდზე "სულიერება"

კარმა იოგა

ჩიტი, ყვავილი, შრი ჩინმოიკარმა იოგა ეს უანგარო მსახურების იოგაა. ყველამ ვიცით თუ რა არის ეგოიზმი: ჩაკეტვა საკუთარ თავში და საკუთარი პატარა "მე"-ს დაკმაყოფილება. უანგარობა -ეს შეგნებული უარის თქმაა დიდ წარმოდგენზე საკუთარ თავზე, რათა განვიცადოთ სიხარული საკუთარი თავის განთავისუფლებისაგან ყოვლის უსასრულაბაში. ეს პროცესი უფრო იკრებს ძალას, როდესაც ჩვენ ვმოქმედებთ სხვა ადამიანების ცხოვრეის გაუმჯობესების ინტერესებიდან გამომდინარე. შრი ჩინმოი ვერ პოულობს შეუთავსებლობას პასუხისმგებლობასა და იოგაში ძალისხმევას შორის: "ნება მომეცით ვთქვა რამოდენიმე სიტყვა მათთვის, ვინც დაქორწინებულია და ვისზეც დევს დიდი ოჯახის წინაშე პასუხისმგებლობა? თქვენს სრულ გასაოცად, ყველა ასეთი პასუხისმგებლობა გარდაიქმნება ოქროს შესაძლებლობებად იმ დროს, როდესაც თქვენ ეცდებით დაინახოთ ღმერთი თქვენს შვილებში; იმ დროს, როდესაც თქვენ გაიგებთ, რომ თქვენ ემსახურებით ღმერთს თქვენ თვითშეწირვაში. თავის უნარით ასრულება მოუტანოს ქმარს, ღვთიურად გაამყაროს მისი მდგომარეობა მატერიის უსასრულო სივრცეში, აამაღლოს მისი ცნობიერება სამშვინველის სასუფევლამდე ცოლის დაუღალავ და სპონტანურ თავგანწირვას ბადალი არ ჰყავს. თავის უნარით აავსოს ცოლის სული უსაზღვრო სიმშვიდით, მიმართოს მისი გული მარად მოკაშკაშე უსასრულობის მზისაკენ, გარდაქმნას მისი ცხოვრება უკვდავების სიმღერად ქმრის დაპირებას ბადალი არ ყავს. ხოლო ისინი ვინც მარტოხელაა, შეუძლია დარწმუნებული იყვნენ, რომ ისინი რჩეულები არიან, იმისათვის რომ ყველაზე სწრაფად გაიქცნენ სულიერ გზაზე. განუყოფელია მათი მისწრაფება და ღვთის შთაგონება."

ამ იოგის ტრადიციაშია მოხუცებზე ზრუნვა, მშივრების კვება, ტანსაცმლის და თავშესაფრის შემოთავაზება გაჭირვებულთათვის. ეს მსახურება შეუზღუდავია იმათ მიმართ, ვინც ტკივილსა და გაჭირვებას განიცდის. ეს თვითგანწირვა შეიძლება მოიცავდეს უანგარო მსახურებას შემოქმედებით, სიბრძნით, ცოდნით, სიყვარულით, მადლიერებით და კაცობრიობასთან ერთიანობის განცდით. ეს შიეძლება გაკეთდეს ხელოვნებით,სწავლებით, საზოგადოებრივი მუშაობით და თავდაუზოგავი მედიტაციით. თავდაუზოგავი მედიტაცია არის ინტენსიური, ღრმა ცნობიერების მდგომარეობაა, რომელშიც შევდივართ ჩვენი სიცოცხლის სუნთქვით კაცობრიობაში, რადგან ჩვენ მოვედით ჭეშმარიტი თვითგაცემის უსასრულო აღტაცების გასაცნობიერებლად . კარმა იოგაში ჩვენ ვემსახურებით ღმერთს ყველაფერში. კარმა იოგა იწვევს მაძიებელს იმაზე, რომ ის ყურადღებით იყოს საკუთარ თავთან მიმართებაში, რათა მოქმედებას არ ქონდეს ეგოისტური მოტივი. ამ გზით "მე" გზას უთმობს "ერთიანობას". ბევრ რამეში კარმა იოგა არის შესანიშნავი გზა სულიერი წინსვლისა და ამავე დროს საზოგადოების ნაწილი იყო. ჩვენი ცხოვრება სავსეა აქტივობით. თუ ჩვენ შეგვიძლია მივუძღვნათ ეს აქტივობა ღმერთს, ჩვენ სწრაფი და საიმედო წინსვლა გვექნება.

თითოეული ჩვენი ქმედებებიდან შეიძლება დაკავშირებული იქნას ქრისტეს ლოცვასთან: "იყავნ ნება შენი". ეს მარტივი გამონათქვამი საშუალებას მოგვცემს ყოვლის შემოქმედს შევთავაზოთ ჩვენი მოქმედების ნაყოფი. მოლოდინისაგან განთავისუფლებით ჩვენ უნდა განვიცადოთ ერთიანობა ღმერთთან. ჩვენ ხშირად ვპოულობთ შეუთავსებლობას შინაგანი ცხოვრების ძიებასა და აქტიურ გარე ცხოვრებას შორის. მოდით ნუ გავჩერდებით ამის გამო. შრი ჩინმოი: "მოქმედება და უმოქმედობა. გიტას მიხედვით, ჩვენ უნდა ვხდავდეთ მოქმედებას უმოქმედობაში და უმოქმეობას მოქმედებაში. ეს რას ნიშნავს? ეს იმას ნიშნავს, რომ მოქმედებისას ჩვენ უნდა ვგრძნობდეთ ჩვენს შეგნით სიმშვიდის და უშფოთველობის ზღვას. უმოქმედობისას ჩვენ უნდა ვგრძნობდეთ ჩვენს შეგნით შემოქმედებითი ენერგიის დინამოს. მოდით ნუ ვიფიქრებთ ქმედებაზე, როგორც ჩვენს საკუთარზე. თუ შევძლებთ ამის გაკეთებას, ჩვენი ქმედებები იქნება უფრო რეალური და უფრო ეფექტური. როდესაც მოსამსახურე საჭმელს ამზადებს ბატონისათვის, ის აკეთებს ამას თავისი შესაძლებლობების მაქსიმუმის შესაბამისად. რატომ? იმისთვის, რომ მიიღოს ბატონისაგან მადლიერება და კეთილგანწყობილება. ამგვარად, თუ ჩვენ ვიმოქმედებთ ჩვენი სულის, შინაგანი პილოტის, გასახარებლად, ჩვენ შევძლებთ ქმედებას ყველაზე ერთგულად და ყველაზე წარმატებულად."

 


კარმა იოგაზე შრი ჩინმოის წიგნში "იოგა და სულიერი ცხოვრება" (ინგლისურად) >>>

კარმა იოგაზე შრი ჩინმოის წიგნში "იოგა და სულიერი ცხოვრება" (რუსულად) >>>


<<< გვერდზე "იოგა"

ჯნანა იოგა

იოგი, შრი ჩინმოის ნახატიჯნანა იოგა ეს ცოდნის და გამჭრიახობის იოგაა. პირობითი სამყარო წარმოიშვება გონის და ენერგიის ძალის შედეგად. სწორი და ჭეშმარიტი ცოდნის ძიებისას, ჩვენ ვერთიანდებით იმ პირველად მასალასთან, რომლისგან შედგება არსებობა. შრი ჩინმოი კარგად ხსნის პრობლემას, რომელიც დგება ჭეშმარიტი ცოდნის მაძიებლის წინაშე: "თუ ჩვენ გვინდა დავინახოთ რაიმე გარე სამყაროში, და ამასთან ერთად ჩვენი თვალები ფართოდ იყოს გახელილი, ჩვენ სინათლე გვჭირდება - ან მზის სინათლე, ან ელექტრო სინათლე ან სხვა რიმე სახის სინათლე. მაგრამ შინაგან სამყაროში ჩვენ საერთოდ არ გვჭირდება არანაირი სინათლე. ჩვენი დახუჭული თვალებითაც ჩვენ შეგვიძლია ვხედავდეთ ღმერთს, თვითმანათობელ სინათლეს. ღმრთი არ არის ის, რისი მიღება გარედან შეიძლება. ღმერითი არის რამ, რაც შეიძლება გახსნილი იქნას შენაგანიდან. ჩვეულებრივ ცხოვრებიში ყოველ ადამიანს აქვს საკითხავი მილიონობით და მილიონობით კითხვა. სულიერ ცხოვრებაში თენდება დღე, როდესაც ის გრძნობს, რომ არსებობს მხოლოდ ერთი კითხვა, რომლის კითხვა ღირს: "ვინ ვარ მე?" პასუხთა პასუხი ასეთია: "მე არ ვარ სხეული, არამედ შინაგანი მესაჭე ვარ."

საუკუნეების მანძილზე სულიერი მასწავლებლები მიმართავდნენ მაძიებლებს "შინაგანში".

შრი ჩინმოი განმარტავს ამ იდეას: "ჩვენი მიზანი ჩვენშია. ამ მიზნის მისაღწევად ჩვენ სულიერი ცხოვრება უნდა მივიღოთ. სულიერ ცხოვრებაში ის რაც ყველაზე საჭიროა - შეგნება ან ცნობიერება. ამის გარეშე ყველაფერი ცარიელი უდაბნოა. როდესაც ჩვენ შევდივართ ბნელ ადგილას, ჩვენ თან მიგვაქვს ფანარი ან სხვა რაიმე სინათლის წყარო, რომ ვიცოდეთ საით წავიდეთ. თუ გვინდა გავიგოთ რამე ჩვენს უსინათლო ცხოვრებაზე, ჩვენ ჩვენი ცნობიერების დახმარება უნდა მივიღოთ. მოდით საკითხს უფრო ჩავუღრმავდეთ. ჩვენ ვიცით, რომ მზე მსოფლიოს ანათებს. მაგრამ ამას როგორ შევიგნებთ? ჩვენ ამას შევიგნებთ ჩვენი ცნობიერების მეშვეობით, რომელიც თვითგამომჟღავნებელია. მზის ფუნქცია თვითგამომჟღავნებელი არ არის. ეს ჩვენი ცნობიერება გვაგრძნობინებს იმას, რომ მზე მსოფლიოს ანათებს. ეს ჩვენი თვითგამომჟღავნებელი ცნობიერებაა, რომელიც ყველაფერშია. და ეს ცნობიერება აღტაცების უსასრულო ზღვაა. როდესაც წყლის ერთ წვეთს ვიგემებთ მიწიერი ზღვიდან, მისი გემო მარილიანია. ასევე ჩვენი მედიტაციის დროს, თუ ჩვენ შევძლებთ პატარა წვეთის გასინჯვას აღტაცების ზღვიდან, ჩვენ აუცილებლად ვიგემებეთ აღტაცებას. ეს აღტაცება ნექტარია. ნექტარი კი უკვდავებაა".

გამჭრიახობა გონების უდიდესი ძალაა. როგორც ადამიანებს ჩვენ შეგვიძლია გარჩევა იმას შირის თუ რა არის მარადი და მუდმივი და რაა წამიერი და წარმავალი. ღვთის მაძიებელმა უნდა ისწავლოს იმის გარჩევა სულსა, რომელიც უკვდავი და მარადია,  და იმას შორის, რაც დინების მდგომარეობაშია. გამჭრიახობით ჩვენ აღმოვაჩენთ და განვიცდით არსებობის მთავარ სუბსტანციას: ღმერთს. ცოდნის გზა ასევე ითვალისწინებს ამ სუბსტანციის აღიარებას ყველა გარდამავალ ფორმებში, რომელსაც ვხდებით. ბრძენი ქალი ხედავს ღმერთს თავის ბავშვებში და ქმარში. უვიცი ადამიანი თაყვანს სცემს ფულს და საკუთრებას, როგორც ღმერთს. იესოს სიტყვები გამჭრიახობის სიბრძნით სავსეა: "რა სარგებელი არის კაცისა შეიძინოს მთელი მსოფლიო, ხოლო სული თვისი დაკარგოს?" (მათე 16:26).

ერთერთი ჯნანა იოგის თანამედროვე უდიდესი მასწავლებლებიდან რამანა მაჰარში იყო. მისი წიგნები შეუფასებელი განძია წინ წაწეული მაძიებლისთვის. მისი მედიტაციის ძირითადი მეთოდი იყო ჩაღრმავება, იოგის ღრმა კონცენტრაციის გამოყენებით, კითხვაში: "ვინ ვარ მე?"

ჩვენ დროს უნდა ვატარებდეთ ფიქრებსა და იმის აღმოჩენაში, თუ რა არის ყველაზე მთავარი ჩვენთვის და რისი გაკეთება გვინდა სამყაროსთვის და საკუთარი თავისთვის. ეს საკუთარი თავის აღმოჩენა არ მოვა ტელევიზორის ყურებით ან ყოველდღიურად გაზეთების კითხვით.

 


ჯნანა იოგაზე შრი ჩინმოის წიგნში "იოგა და სულიერი ცხოვრება" (ინგლისურად) >>>

ჯნანა იოგაზე შრი ჩინმოის წიგნში "იოგა და სულიერი ცხოვრება" (რუსულად) >>>


<<< გვერდზე "იოგა"

ბჰაკტი იოგა

ბჰაკტი იოგა არის ერთგულების და უმაღლესი ემოციების იოგა. ამ იოგაში სამი ნაბიჯია - სიყვარული, ერთგულება და მინდობა. პირველად ჩვენ ვსწავლობთ სიყვარულს ღვთის მიმართ; შემდეგ ღვთის ნების ერთგულები ვხდებით და ვცდილობთ ჩვენს ცხოვრებაში ვემსახუროთ უზენაესს და ვაკეთოთ ეს მაქსიმალურად კარგად. და ბოლოს ჩვენ შემოსაზღვრულ არსებობას ვაბარებთ ღვთის სუნთვას. ეს მინდობა არის ჩვენი: ადამიანისა და ღმერთის ერთობის რეალიზაცია. ბჰაკტიში ჩვენ ვანვითარებთ ამ ემოციებს და ვცვლით მიწიერ ემოციებს ღვთიერი ემოციებით. ეს მიიღწევა ასეთი ემოციების გამოღვიძება-განვითარებით, როგორებიცაა: გულწრფელობა, სიმარტივე, სიწმინდე, სისპეტაკე და მადლიერება. ეს გრძნობები ამზადებენ ჩვენ არსებობაში ღვთისრეალიზაციის ნიადაგს. და მაშინ სიყვარული, ერთგულება და მინდობა აჩქარებს ჩვენ მიზანთან მიმავალ სვლას.

ბჰაკტის გზაზე მთავარია ღვთის მიმართ სიყვარულის განვითარება,  მაგრამ რთულია გიყვარდეს ის ვისაც ვერ აღიქვავ. და ამ შემთხვევაში გურუ, ანუ მასწავლებელი თამაშობს გადამწყვეტ როლს. გურუმ მიაღწია გაცნობიერებულ და სრულ ერთიანობას უზენაესთან და ამიტომ ღმერთი მაძიებლისათვის ავლენს საკუთარ თავს გურუში და გურუს მეშვეობით. მოწაფე შეიცნობს ღმერთს გურუსთან ურთიერთქმედებით. რა თქმა უნდა, ჩვენ  ჭკვიანები უნდა ვიყოთ, როდესაც ვირჩევთ და ვმუშაობთ სულიერ მასწავლებელთან.

აქ შრი ჩინმოი კარგად  ხსნის მოწაფის და მასწავლებლის ურთიერთობას: "სულიერ ცხოვრებაში წინსვლა დამოკიდებულია ურთიერთმიღებაზე. მასწავლებელმა უნდა მიიღოს მოწაფე, და მოწაფემაც უნდა მიიღოს მასწავლებელი. ინიციაციის დროს, გურუ აძლევს მნიშვნელოვან დაპირებას ცალკე მაძიებელს და უზენაეს, რომ ის მაძიებლისთვის ყველაფერს საუკეთესოს გააკეთებს მის სულიერ ცხოვრებაში დასახმარებლად და შესთავაზებს საკუთარ სულს და გულს, რომ შეიყვანოს მოწაფე  უმაღლეს ამოუცნობში. მასწავლებელი ეუბნება უზენაესს: "სანამ მე არ მოვიყვან ამ ბავშს შენთან, მე მას არ მივატოვებ; და ჩემი თამაში არ დასრულდება."  მოწაფეს კი ის ეუბნება: "დღეიდან შენ შეგიძლია ჩემი იმედი გქონდეს. შენ შეგიძლია ჩემზე იფიქრო, როგორც შენ საკუთარზე." ინიციაციის მთავარი მიზანი სულის წინა პლანზე გამოყვანაშია."

 


ბჰაკტი იოგაზე ინგლისურად შრი ჩინმოის წიგნში "იოგა და სულიერე ცხოვრება"  >>>

ბჰაკტი იოგაზე რუსულად შრი ჩინმოის წიგნში "იოგა და სულიერე ცხოვრება"  >>>


 

<<< გვერდზე "იოგა"

რაჯა იოგა

რაჯა იოგა კონცენტრაციის და მედიტაციის იოგაა. ის ჯნანა იოგის შტოს წარმოადგენს. საბოლოოდ იოგის ყვალა გზა: ბჰაკტი-, კარმა- თუ ჯნანა-იოგა ერთი მიზნისკენ მიდის. რაჯა იოგის პრაქტიკა იწყება სხეულის უმოძრაო მდგომარეობაში მოყვანით და გონების კონცენტრაციით ერთ აზრზე ან სენსორულ აღქმაზე, ანუ მხედველობაზე, ხმაზე, სუნზე, შეხებაზე ან გემოზე. ასეთი კონცენტრაციის გზით გონება ხდება მშვიდი, მდუმარე და ჩაწერტილებული. საბოლოოდ განთავისუფლების მისაღწევად თქვენ უნდა მოახდინოთ კონცენტრაცია ღმერთის ფორმაზე, შემდგომ კი ღმერთზე ფორმასა და გამოსახულების მიღმა. კონცენტრაცია და მედიტაცია წარმოადგენს რაჯა იოგის არსს. რაჯა იოგა შედგება 8 საფეხურისაგან:

1. იამა - თვითკონტროლი და ზნეობრივი პრინციპები, ესენია: აჰიმსა (არაძალადობა), სატია (სიმართლე), ასტეია (არმითვისება), ბრაჰმაჩარია (თავშეკავება), აპარიგრახა (არამიჯაჭვულობა).

2. ნიამა - ქცევის პრინციპებისა და წესების მკაცრი დაცვა და ხასიათის კონტროლი, შედგება: შაუჩა (სისუთავე ფიზიკური, ემოციური, გონებრივი), სანტოშა (წონასწორობა და დაკმაყოფილება), ტაპასი (მისწრაფება, ენთუზიაზმი), სვადჰია (თვითშეცნება), იშვარა პრანიდხანა (ერთგულება უზენაესის მიმართ).

3. ასანა - სხეულის სხვადასხვა მდგომარეობა, რომლებიც გონების დამშვიდებაში გვეხმარებიან. მათ დახმარებით შევდივართ ცნობიერების უფრო მაღალ საფეხურებზე.

4. პრანაიამა - პრანის მართვა, ანუ მოწესრიგებული სუნთქვა გონების კონტროლისათვის.

5. პრატიაჰარა - ვნებების და გრძნობების ცხოვრებაზე უარის თქმა და კონტროლის ქვეშ აყვანა.

6. დჰარანა -მთელი ჩვენი ცნობიერების კონცენტრეცია უზენაესზე.

7. დჰიანა - მედიტაცია შინაგანი სვლა ჩვენი კონცენტრაციის ობიექტთან.

8. სამადჰი - ტრანსი, ჩვენი ინდივიდუალური ცნობიერების შერწყმა უზენაეს ტრანსცენდენტალურ ცნობიერებასთან.

სამადჰი - ეს უსასრულო სამყაროს მიღწევაა. ეს არის უსასრულო ნეტარების განცდა. არსებობს სამადჰის რამოდენიმე საფეხური. საჰაჯა სამადჰი - უმაღლესი სამადჰია. ბუდისტები სამადჰის - "ნირვანას" უწოდებენ, ქრისტიანები - "ღვთის სასუფეველს".

 * * *

თუ არის საჭირო ყველა ამ საფეხურების გავლა საკუთარი თავის შეცნობისათვის

შრი ჩინმოი: სულიერ სადჰანაში, ან დისციპლინაში, რვა საფეხურია. იამა, ნიამა, ასანა, პრანაიამა, პრატიაჰარა, დჰარანა, დჰიანა და სამადჰი. იამა თვითკონტროლია და ზნეობრივი თავშეკავებაა; ნიამა ქცევის წესების მკაცრი დაცვა და ხასიათის კონტროლი; ასანები სხეულის პოზებია, რომლებიც დამშვიდებაში ეხმარებიან სხეულს და ამთვისებელ ინსტრუმენტად აქცევენ; პრანაიამა სისტემატიზირებული სუნთქვის სისტემაა გონების კანოტროლისთვის და დამშვიდებისთვის; პრატიახარა გრძნობების ცხოვრებისგან წასვლაა, დჰარანა ცნობიერების კონცენტრაციაა ღმერთზე; დჰიანა მედიტაციაა, სამადჰი ტრანსია, ინდივიდუალური ცნობიერების უნივერსალურ ცნობიერებასთან აბსოლუტური შერწყმაა.

თუ შეგნებულად მივისწრაფით, ჩვენ არ გვჭირდება ამ წინა საფეხურების გავლა. იმისთვის, რომ შევიდეთ მედიტაციაში, ჩვენ არ გვჭირდება ჰათხა იოგის ასანებისა და პრანაიამის გავლა. თვითკონტროლი, გრძნოდების ცხოვრებისგან წასვლა და ღმერთზე ცნობიერების მოკრება გარკვეულწილად აუცილებელია მანამ, სანამ ნამდვილი მისწრაფება არ გვაქვს. მაგრამ როგორც კი მისწრაფება შედის გაუსხივოსნებელ ადამიანის ბუნებაში, მოგზაურობა დაიწყო. თუ გვაქვს მისწრაფება, ჩვენ შეგვიძლია დავიწყოთ კონცენტრაციით, მედიტაციით და ჭვრეტით.

თუ გსურთ პრატიაჰარას პრაქტიკა, გამავალი ენერგიის კონტროლის და თქვენი არსებისა და ცნობიერების გარკვეულ ასპექტზე ყურადღების ფოკუსირების გზით, მაშინ მისწრაფებას უდიდესი მნიშვნელობა აქვს. თქვენ არ გჭირდებათ იამას, ნიამას, ასანის და პრანაიამის საფეხურების გავლა. როდესაც ნამდვილად შეხვალთ მისწრაფების ცხოვრებაში, თქვენ სწრაფად შეეცდებით უარის თქმას არასწორ რამეებზე. თქვენ ავტომატურად ზნეობრივი და კონტროლირებადი ცხოვრებით იცხოვრებთ და აღარ გააკეთებთ იმას, რაც თქვენს სულიერ ცხოვრებას ზიანს მიაყენებს. თქვენი შინაგანი ვედრება, თქვენი მისწრაფება გაიძულებთ თქვენ პირველი ორი საფეხურის პრაქტიკას, და თქვენ აღმოაჩენთ, რომ მესამე და მეოთხე საფეხური არ არის უაცილებელი.

ამბომენ: "შორი გზიდან მოუარე და შინ მშვიდობით მიდიო!" თქვენც ასევე შეგიძლიათ ნაბიჯ-ნაბიჯ იაროთ, ნელა და მტკიცედ. მაგრამ ამავე დროს არსებობს გზა, რომელსაც "მზით მოფენილი გზა" ეწოდება. ყველა გზა ერთი მიზნისკენ მიდის, მაგრამ არსებობს ერთი განსაკუთრებული გზა, რომელიც ყველაზე სწრაფად მიგვიყვანს. ეს კონცენტრაციის, ღრმა მედიტაციის და ერთმიმართულებიანი ჭვრეტის გზაა. რა თქმა უნდა, შეიძლება პრატიაჰარის პრაქტიკა სხვა დისციპლინების პრაქტიკის გარეშეც. თუ ადამიანს სურს გამოტოვოს პრატიახარას პრაქტიკა და დჰარანით და დჰიანით დაიწყოს, მას ასევე შეუძლია ამის გაკეთება. ბევრი სულიერი მაძიებელი ასე იქცეოდა, და დიდ წარმატებას აღწევდა თავის სულიერ მოგზაურობაში. მაგრამ ეს კონკრეტულ ადამიანზეა დამოკიდებული: გრძნობს თუ არა ის რაიმე კონკრეტული საფეხურების საჭიროებას.

მე ვეუბნებოდი ჩემს მოწაფეებს, რომ არავითარი აუცილებლობა არაა იმისა, რომ დაიწყონ იმით, რაც დჰიანამდეა. ჩემთან მედიტირებისას, ისინი განიცდიან ძლიერ და ამაღლებულ გამოცდილებებს ყოველგვარი მოსამზადებელი დისციპლინების გარეშე. მაგრამ არიან ესეთი მასწავლებლები, რომლებიც სთხოვენ თავის მოწაფეებს სხვა ეტაპების გავლას. მე ამის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. ყოველს ჭეშმარიტების შეცნობის და სხვებისთვის ჭეშმარიტების შემოთავაზების თავისი საკუთარი გზა აქვს. თუ თვენ საკმარისად გულწრფელი ხართ იმისთვის, რომ ბოლომდე გაყვეთ სულიერ გზას, და თუ სულიერი მასწავლებელი ან მეგობრები გყავთ, რომლებმაც ძალიან შორს წავიდნენ თავის სულიერ ცხოვრებაში, მაშინ თქვენ შეგიძლიათ მათი დახმარება და რჩევები მიიღოთ იმის შესახებ, თუ როგორ წახვიდეთ წინ ყველაზე სწრაფად.

შრი ჩინმოი, წიგნიდან "სხეული - ადამიანის ციხე-სიმაგრე"

ბმელები:

რაჯა იოგა და მისტიციზმი

პოზა მედიტაციისათვის

სუნთქვა მედიტაციის დროს

სუნთქვა მედიტაციის დროს

g

 


<<< გვერდზე "იოგა"

 

კუნდალინი იოგა

ჩაკრები, კუნდალინი იოგაკუნდალინი იოგა კუნდალინის გამოღვიძების და ჩაკრების გახსნის იოგაა, სადაც ჩაკრების გამოღვიძება იწყება  მულადჰარა ჩაკრიდან. ეს პროცესი იწყება პრანაიამის პრაქტიკით,  რის შედეგადაც მაძიებელი სწავლობს პრანის დინების კონტროლს. როდესაც პრანა კონტროლის ქვეშ არის აყვანილი, მაძიებელი აღვიძებს კუნდალინის ძალას და ცდილობს ის აიყვანოს ენერგტიკული არხით სუშუმნით (რომელის ხერხემლის გასწვრივ არის განლაგებული) ზედა ჩაკრებში. როგორც კი კუნდალინის ძალა შედის ჩაკრაში ის იღვიძებს. ბოლო ჩაკრის (საჰასრარა ჩაკრის) გახსნისას ინდივიდუალური ცნობიერება ერწყმის მარადისობას.

სხვა იოგის მიმდინარეობებისგან განსხვავებით ეს ყველაზე სახიფათო იოგაა, რადგანაც იწყება დაბლა მდებარე ჩაკრების გამოღვიძებით. ბევრი ადამიანი გართობას იწყებს იმ ოკულტური ძალებით, რომლებიც ჩაკრების გახსნის შედეგან შემოდიან ადამიანში, და სცილდება მედიტაციის მთავარი მიზანს - გასხივოსნების გზას.

ამიტომაც პირველ რიგში გულის ცენტრი - ანახატა ჩაკრა უნდა გაიხსნას. ეს სიბრძნის, სისუფთავისა და სიყვარულის ცენტრია, ეს თვისებები გვჭირდება იმ ენერგიების გაგებისთვის, მართვისთვის და გამოყენებისათვის. კუნდალინი იოგაში მასწავლებლის ხელმძღვანელობა აუცილებელია. ამ გზაზე შეცდომებს შეიძლება სერიოზული დაავადებები, ან სიკვდილი მოჰყვეს.

 

კუნდალინი და ღვთის რეალიზაცია

შრი ჩინმოი: კუნდალინის გამოღვიძება არ ნიშნავს ღვთის რეალიზაციას. კუნდალინის გამოღვიძება მხოლოდ შიდა ცნობიერებაში შესვლის ხერხია. დედემიწაზე ათასობით ადამიანია, ვისაც გაღვიძებული აქვთ კუნდალინი. ისინი აცნობიერებენ თავის შინაგან ფსიქიკურ ძალას. მაგრამ აცნობიერებდე შინაგან ფსიქიკურ ძალას სავსებით არ ნიშნავს ღვთის რეალიზაციას, შორს ამისგან. ღვთის რეალზაცია უსასრულოდ უფრო მაღალი და უფრო ასრულების მომტანიაა, ვიდრე კუნდალინის გამოღვიძება. როდესაც ვინმეს აქვს კუნდალინი აქვს გამოღვიძებული, ის გრძნობს, რომ გარკვეული შინაგანი ძალა მას ემორჩილება. მაგრამ ეს შინაგანი ძალა არ არის უზენაესის უსასრულო სიმშვიდე, უსასრულო სინათლე და უსასრულო ნეტარება. ამიტომ, როდესაც კუნდალინი არის გამოღვიძებული, ვინმემ შიიძლება თქვას, რომ ის ფლობს იარაღს ან ჯიბის დანას, და ამ დანით შეუძლია აკეთოს გარკვეული რაღაცეები. მაგრამ როდესაც აცნობიერებთ ღმერთს, თქვენ გრძნობთ,რომ გაქვთ ატომური ბომბის გამოყენების შესაძლებლობა. ეს არის განსხვავება. როდესაც მე ვლაპარაკობ დანაზე ან ბომბზე, მე არ ვგულისხმობ მათ დამანგრეველად გამოყენებას. მე მხედველობაში მაქვს მათი უნარიანობა. ასე რომ, როდესაც ვინმე აცნობიერებს ღმერთს, მისი ცნობიერება შემოიჭრება დედამიწის ატმოსფეროში და ვრცელდება მსოფლიოს ყველა კუთხეში. მაგრამ როდესაც იღვიძებს კუნდალინი, ადამიანი იძენს მხოლოდ მცირე ძალას.
დაუბრუნდეთ თქვენს კითხვას, კუნდალინის გამოღვიძება ვერ მოიტანს დაუყოვნებლივ ღვთის რეალიზაციას. მაგრამ კუნდალინის გამოღვიძების შემდეგ, ადამიანი ხედავს კუნდალინი ძალის შეზღუდულობას. მაშინ მას მაღლა, უფრო მაღლა და ყველაზე მაღლა ასვლა სურს, და ის გრძნობს სანამ არ მიაღწევს აბსოლუტურ სიმაღლეს, მისი მოგზაურობა არ დასრულდება. ბუნებრივია, ჩვენ ვმარშირებთ და ვმარშირებთ წინ, სანამ უსასრულო მიზანს არ მივაღწევთ.

 

შრი ჩინმოის წიგნიდან "კუნდალინი: დედა-ძალა" (ინგ.) >>>

 

 

ვედანტას და ტანტრას მეთოდი

შრი ჩინმოი: კუნდალინი იოგის გზაზე ადამიანს შეუძლია ორი მეთოდით დადგეს: ტანტრას მეშვეობით და ვედანტას მეშვეობით. ტანტრის მიდგობა სისტემატიზირებულია და დეტალურადაა დამუშავებული, ამავე დროს ის საკმაოდ საშიშია. ვედანტის პროცესი მარტივი და მისტიკით აღსავსეა. მაგრამ ის უსაფრთხოა, და არა ნაკლებად დამაჯერებელია და ასრულების მომტანი.

ტანტრის მეთოდი სახიფათოა, რადგან მას პირველ რიგში საქმე აქვს უმდაბლეს ვიტალთან და ემოციურ ცხოვრებასთან. ეს მიდგომა დინამიურია და სიმამაცეს მოითხოვს. ადამიანი ან თავს განიწმინდავს, ვიტალურ სამყაროში მამაცურად შესვლისას და იქიდან ტრიუმფით დაბრუნდება, ან მას შეუძლია საერთოდ დაიკარგოს ვიტალური სამყაროს უვიცობაში, თუ შინაგანად ძლიერი არაა, რომ იმ სამყაროს ვიტალურ ძალები დაამარცხოს.

ვედანტას გზა უსაფრთხოა, რადგანაც მაძიებელი კონცენტრირდება და მედიტირებს, რათა აამაღლოს, გაასუფთავოს და გაასხივოსნოს საკუთარი ცნობიერება, სანამ შეეცდება საქმის დაჭერას ვიტალური ძალების უსუფთაობასთან და სიბნელესთან, რომლებიც მის დამონებას ცდილობენ. როდესაც მაძიებელი შეაბიჯებს უმდაბლეს ვიტალურ სამყაროში თავისი გასხივოსნების სინათლით, ის თავისდა გასაოცად, ხედავს, რომ უმდაბლესი ვიტალი გასხივოსნებული, გასუფთავებული და ღვთიურობით ასრულებულია.

ტანტრის პროცესი მაძიებლისგან მოითხოვს მუდმივ და შეგნებულ ყველა შიდა მოძრაობის ცნობადობას მულადხარიდან მაღლა საჰასრარისკენ. ვედანტას პროცესი მოითხოვს მაძიებლისგან შეგნებულ და მუდმივ გაცნობიერებულობას განვითარებად და გამათავისუფლებად ცნობიერების შესახებ.

თუ ვინმეს აქვს სურვილი დაკავდეს კუნდალინი იოგით, მე ვურჩევდი იმ მაძიებელს გაჰყვეს ვედანტის მეთოდს, რომელიც უსაფრთხოა, და ამავე დროს საიმედოა. თუ ვედანტას მეთოდს მისდევთ, თქვენ, დანიშნულებისამებრ მიაღწევთ მიზანს დარწმუნებულად და უსაფრთხოდ.

შრი ჩინმოის წიგნიდან "კუნდალინი: დედა-ძალა" (ინგ.) >>>

 

ბმულები:

რა არის პრანა?

პრანაიამის კონცეფცია ჰათჰა იოგის გვერდზე >>>

იამას და ნიამას მნიშვნილობა რაჯა იოგის გვერდზე >>>

რამდენად მნიშვნელოვანია გურუ >>>

სულიერი მასწავლებლები >>>

ინიციაციის (დიქშას) მნიშვნელობა >>>

 



ერთერთი ყველაზე საუკეთესო წიგნი კუნდალინი იოგაზე, დაწერილი ძალიან მარტივად და ლაკონურად - შრი ჩინმოის "კუნდალინი: დედე-ძალა"  (რუს.) >>>

შრი ჩინმოის "Kundalini: The Mother-Power" (ინგლისურად) >>>


 

<<< გვერდზე "იოგა"

 

სინდიცირებული მასალა